Canan'dan Hikayeler

Nicedir yapmayı düşündüğüm ama bir türlü cesaret edemediğim bir şeyi yaptım geçenlerde. Sade yaşamanın düşünce anlamında yaşanmasına katkı sağlayacağına inandığım bir hareket yaptım ve evimizi sadeleştirmeye çalıştım. Bu yazıyı da size örnek olsun diye yazayım dedim. Hani siz de dağıtmaya paylaşmaya cesaretlenin diye.

Eşyalar aslında bence çok çok eski değildi ama başkaları da kullansın istedim; henüz onlarla gönül bağımı koparmamıştım başkaları gönül bağı kursun istedim. neyleyim ki yaptım. "Bu annemden hatıra", "Şu hediye, hatırası var", "o, bir gün olur lazım olur", "öbürü bana Gülşen'i hatırlatıyor" diye diye atmaya kıyamadığım, yenisi alınınca çift olan ama bir gün hem koruması, hem de temizlemesi zorlaşan, evde alan daraltan üstelik beni de daraltan eşyaları başkalarının işine benden çok yarar diyerek verdim. Bak işte neredeydim nerelere geldim hesabı egomu tatmin eden bakarken duygulandığım ilk el eşyalar. Daha çok bekar evi eşyaları. Bunu nasıl yaptım bilemiyorum biraz zor oldu ama sonuçta oldu . Verdiğim eşyalar arasında neler yoktu ki! Ben bile şaştım. Nasıl birikmiş nasıl korunmuş bunlar böyle. Aslında evinizde kapalı bir arka balkon olmamalı hani şu depo niyetine kullanılan. İnsanın biriktiresi geliyor. Bekarlıkta kullandığım şanzımanlı küçük boy çamaşır makinesi, nordmende markalı kasetli radyo, bekarlıktan 2 takım divan örtüsü yastıkları ile, tek kişilik sünger yatak (ortopedik olmayanı da varmışşşş), halılar, masa, sandalye, Bisan marka bisiklet (Hatta neden yeni bisikleti verdim diye şaştılar. Ee çiiifttt. Bir tanesi bile yeterken), giyim eşyaları, mutfak eşyaları, tost makinesı, fritöz, blendır, mikser, deniz oyuncakları deniz malzemeleri vs. vs Artık fazla saymayayım da kafanız karışmasın. Saymayı unuttuğum da vardır. Bunları buradan götürmüşüm yazlık eve. Eşimin de tabiriyle "Çöp ev" olmuş iki tane. (her sene arabanın arkası dolu dolu gider ne taşınır bu kadar bilmem der) Taşınmış işte ve kullanılmış ve yaşanmış. Onu ancak yaşayanlar anlar mı desem ne ya da kadınlar anlar.

Bir yer varmış telefon ediyormuşsun randevu verip gelip alıyorlarmış eşyaları. İhtiyaç sahipleri oradan alıyorlarmış ya da ev döşüyorlarmış verilen eşyalarla ya da istek üzerine evlere götürüyorlarmış. Bana anlatılan böyle. İsteyenlere adresi verebilirim. Bir dahaki seneye gittiğimde aygazı tüpü götüreceğim hem de bakacağım nasıl bir yer neler yapıyorlar nasıl faydalar sağlıyorlar.

İşte bu kadar . Ben de yazam dedim paylaşam dedim yaptıklarımı. Hani sesi çıkmıyor eski üyelerin dediniz ya. Sesimiz çıkmasa da sade sade yaşıyoruz. Oradan aldığım gazla buradaki eşyaları da elemeye başlayacağım. Hatta dolap içlerinden başladım sıra büyüklere ve de özellikle arka kapalı balkona geldi. Hadi size de sıra gelsin de ayıklayın verin ve paylaşın... Sevinciniz bir iken iki olsun. Kalın sağlıcakla sade günlere…

Canan
23 Eylül 2008